Wpływ muzyki na koncentrację w sporcie drużynowym stanowi jedno z najbardziej fascynujących zagadnień współczesnej psychologii sportu. Odpowiednio dobrany dźwięk potrafi nie tylko zmaskować zmęczenie, ale przede wszystkim nastroić umysł na konkretny tryb pracy. W sporcie drużynowym muzyka przestaje być tylko osobistym umilaczem czasu, a staje się elementem środowiska, który może albo harmonizować działania grupy, albo wprowadzać poznawczy chaos. Zrozumienie, jak fale dźwiękowe wpływają na aktywność kory przedczołowej sportowca, pozwala na lepsze zarządzanie zasobami poznawczymi. Synchronizacja rytmiczna ułatwia współpracę wewnątrz grupy, budując niewerbalną więź. Wspólne słuchanie muzyki w szatni buduje tożsamość zespołu i staje się kotwicą emocjonalną. Dobór tempa utworów (BPM) musi być ściśle skorelowany z charakterem wysiłku fizycznego. Należy jednak uważać na przebodźcowanie dźwiękiem, które może prowadzić do wypalenia uwagi. Indywidualne rytuały muzyczne nie muszą kolidować z celami grupy, jeśli są odpowiednio zarządzone. Muzyka ułatwia wejście w stan flow, stabilizując tempo działań na boisku. Regeneracja po meczu wymaga zupełnie innych, spokojniejszych dźwięków, promujących aktywność nerwu błędnego. Unikanie błędów w doborze muzyki przez trenerów pozwala na utrzymanie wysokiej jakości treningu. Projektowanie idealnej playlisty to proces wymagający uwzględnienia preferencji zespołu i celów szkoleniowych.